نصرالله معین

تو، میمانم با یادت تا پای این دنیا بی تو، میمیرم از حجرت با این درد این رویا میمیرم با این درد، این رویا دلم از این شبا گرفته تو رو از من چرا گرفته تو نباشی قرارِ من نیست مرا توان نیست زِ من نشان نیست تو سپردی مرا به حالم ننشستی دَمی کنارم خبرت نیست زِ حال زارم امیدِ جانم، غم نهانم ای جانم … رفته ام از یادت، ماندی با یادم آخر دور از تو نتوانم از خود بگذشتم، پایت بنشستم از تو چون گذرم دلم از این شبا گرفته تو رو از من چرا گرفته تو نباشی قرارِ من نیست مرا توان نیست زِ من نشان نیست تو سپردی مرا به حالم ننشستی دَمی کنارم خبرت نیست زِ حال زارم امیدِ جانم، غم نهانم ای جانم …